Z wprowadzenia

„Magazyn Muzyczny” (dalej „MM”) i „Non Stop” („NS”) to jedyne ogólnomuzyczne miesięczniki tworzące segment polskiej prasy muzycznej do końca lat 80. Oba miały pozycję periodyków o wysokim poziomie merytorycznym, opinio i trendotwórczych, co wynikało przede wszystkim z dobrej jakości dziennikarstwa, nieobjętego wówczas cenzurą – być może ze względu na pozornie mało wpływowy wycinek dziennikarstwa. Dzięki temu w swoich tekstach mogli sobie oni pozwolić na większą dawkę krytyki wobec rozwiązań systemowych, oczywiście w sferze kultury i rozrywki (muzyki). Pozycję redaktorów obu pism wyznaczały dodatkowo pewne „przywileje”, z których najlepiej widocznym był dostęp do wydawnictw płytowych, nieosiągalnych dla przeciętnego fana muzyki (bez względu na gatunek); nie mniej ważna była możliwość uczestnictwa w polskich i zagranicznych wydarzeniach muzycznych. Dzięki temu pełnili oni rolę wyroczni i przewodników po rynkach czy trendach muzycznych.

[…]

I o tym jest ten tekst. O polskiej prasie muzycznej lat 80., piszącej o polskim rocku. A jak? Zachęcam do przeczytania, nie tylko zresztą tego tekstu, a całego tomu, wydanego przez Interdyscyplinarne Czasopismo Humanistyczne ProLog: „GŁOWA MÓWI…”. POLSKI ROCK LAT 80., RED. M. JEZIŃSKI, M. PRANKE, P. TAŃSKI, TORUŃ 2018